รถคันนั้นได้ขับออกไปแล้ว แต่ทั้งสองยังยืนอยู่ที่เดิม
"รุ้ง.. อย่าคิดอะไรมากนะ เรื่องนั้นมันผ่านไปแล้ว" เขาไม่คิดว่าหว่าหวาจะกล้าทำอะไรแบบนี้
หญิงสาวไม่รับฟังอะไรทั้งนั้น เธอเดินกลับเข้าไปในบ้าน เพราะตอนนี้พิธีได้เสร็จสิ้นไปแล้ว ก็เหลือแต่ทานข้าวร่วมกันกับคนที่มาร่วมงาน
"แม่คะรุ้งเหนื่อย รุ้งขอพักก่อนนะคะ" เดินเข้ามาก็เจอแม่กำลังทำอะไรอยู่ในครัว
"ได้สิจ๊ะลูก เดี๋ยวที่เหลือผู้ใหญ่จะจัดการกันเอง หนูนอนเอาแรงเถอะ" นางเข้าใจดีว่าคนท้องต้องการพักผ่อน
ดินรีบเดินตามมาแต่ไม่ทัน ทอรุ้งปิดประตูล็อกห้องไว้ก่อน
"น้ามีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ"
"ไม่มีแล้วล่ะ ดินมีอะไรก็กลับไปทำก่อนเถอะ ตอนเย็นค่อยส่งตัวเข้าหอ"
"ครับ"
เย็นวันเดียวกัน.. ช่วงส่งตัวเข้าหอไม่ต้องมีพิธีอะไรมาก นอกจากผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย
พอส่งตัวเข้าหอเสร็จ พ่อและแม่ก็ปล่อยให้คู่บ่าวสาวได้อยู่ในห้องกันตามลำพัง โดยกำชับว่าคืนนี้ห้ามออก
