บทที่ 19

1397 Words

"รุ้งคุยกับใครอยู่ลูก" "ทำไมแม่ถึงมารดน้ำแต่เช้าจังไม่หนาวหรือไงคะ" หญิงสาวค่อยๆ แง้มหน้าต่างเปิดออกเพื่อคุยกับแม่ "แม่ฝากเรารดน้ำผักกับต้นไม้แล้วใช่ไหม ดูจากดินก็รู้ว่ามันไม่ชุ่มน้ำเลย ว่าแต่เมื่อกี้เราพูดกับใครอยู่" อุตส่าห์ชวนคุยไปเรื่องอื่นแม่ยังไม่วายที่จะลืมเรื่องนี้ "รุ้งคุยโทรศัพท์ค่ะ" จะบาปไหมเนี่ยโกหกแม่ แถมมีผู้ชายแอบเข้ามานอนในห้องด้วยอีกต่างหาก "คุยกับใครแต่เช้า" "คุยกับแพรไหมค่ะ รุ้งให้ไหมหางานให้ทำ" "หางานทำ?" "ก็ใช่น่ะสิคะต้องได้ใช้หนี้ ไอ้กันต์มันอีก" เอาวะดึงความสนใจแม่ไปที่ชนกันต์เลยแล้วกัน "แม่ไม่อยากให้เราไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องเงินเรื่องทองของบ้านหลังนั้นเลย ก็รู้อยู่ว่าพ่อของเขาทำอะไร" "แต่กันต์ไม่เหมือนพ่อเขานะคะ" "พ่อลูกจะไปแตกต่างอะไรกัน เป็นหนี้เท่าไรเดี๋ยวแม่จะให้เงินไปจ่ายคืน" "ไม่เอาค่ะแม่ รุ้งขอหาเอง" สายๆ ของวันเดียวกัน ตอนนี้ทอรุ้งกำลังนั่งท

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD