ดินไม่ได้มองแค่หน้าของทอรุ้ง สายตาคมยังกรอกมองไปที่พ่อและแม่ของเธอ มันผิดสังเกตแล้ว ..ถ้าไม่ติดที่เธอห้ามไม่ให้บอกใคร เขาก็คงจะไม่คิดมากขนาดนี้
"รุ้งอิ่มแล้วค่ะ" หญิงสาวรีบออกมาเพราะถ้าเธอยังนั่งอยู่ตรงนั้น ยิ่งจะทำให้แม่กับพ่อลำบากใจ
"ฉันพูดอะไรผิดไปหรือเปล่าเดือน" ธิมาพรเห็นทุกคนดูเงียบไปเมื่อถามเรื่องอาการป่วยของทอรุ้ง
"ผมกลับบ้านก่อนนะครับ" ดินรีบกลับมาที่บ้านของตัวเอง ชายหนุ่มเดินไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่หัวเตียงขึ้นมากดโทรออก
>>สายแรกถูกตัดไป
แต่เขาก็ไม่ละความพยายาม ยังโทรไปสายที่สอง แต่ปลายสายก็ปล่อยให้ดังอยู่แบบนั้นจนตัดไปเอง
{"ถ้าเธอไม่ยอมรับสาย รู้นะว่าอะไรจะเกิดขึ้น"} ชายหนุ่มเลือกส่งข้อความไลน์เข้ามา พอเห็นอีกฝั่งเปิดอ่านเขาก็กดโทรออก
>>{"พูดความจริงมา"}
{"ฉันไม่มีอะไรจะพูด"}
>>{"จะไม่มีได้ยังไง เปิดหน้าต่างซิ"}
ทอรุ้งรีบเดินมาเปิดผ้าม่านดู ก็เห็นเขา
