"หนูเป็นลูกใครจ๊ะ"
"คะ.." วาดฝันถูกถามแบบนั้นก็งงเลยสิ เพราะเธอเคยเข้ามาในห้องนี้แล้วครั้งหนึ่ง ตอนนั้นจำได้ว่าสติเธอหลุดมาก กล้าได้ยังไงเข้ามาขอร้องคนที่ถูกพ่อตัวเองยิงไม่ให้เอาผิดท่าน "คือฝัน.."
แม้แต่พันไมล์ยังไม่ปริปากพูด ที่จริงถ้าแม่ใหญ่ถามมาแบบนั้นเขาก็ต้องบอกไปแล้วว่าเธอคือลูกสาวของคนที่ยิงพี่ใหญ่ ท่านอาจจะจำไม่ได้ แต่นาทีนี้เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าเธอคือลูกใครกันแน่เพราะมันคาใจเขามาก
"ลูกสาวคุณพ่อวันชัยกับคุณแม่เดือนเพ็ญค่ะ" เธอก็ไม่เข้าใจทำไมท่านถึงถาม..บอกไปท่านก็คงไม่รู้จักแม่เธอหรอกเพราะแม่เสียไปนานแล้ว "วันนั้นฝันเข้ามาในนี้ครั้งหนึ่งแล้ว" ที่บอกไปคิดว่าท่านคงจะจำเธอไม่ได้
แกร็ก.. ขณะที่ทุกคนกำลังมองใบหน้าผู้หญิงที่ไม่กล้าแม้แต่จะเข้าไปนั่งอยู่นั้น..ประตูห้องก็เปิดเข้ามา
พอเห็นว่าเป็นใครที่เข้ามา วาดฝันที่ยืนงงอยู่ว่าพวกเขามองหน้าเธอทำไม ทันใดนั้นใบหน้าสวยหวานก็ร้อนผ่าวข
