บทที่ 76

1173 Words

พอผู้ชายสองคนนั้นเดินผ่านไปเปรมวดีถึงได้ขยับออกจากการที่ซบใบหน้าอยู่กับแผ่นอกของกฤษณะ "ขอบคุณมากนะคะคุณหมอ" ถ้าตั้งใจฟังคงได้ยินเสียงกลืนน้ำลายลงคอของอีกฝ่าย "ไปกันได้หรือยังคะ" เปรมวดีเห็นว่าเขาเงียบไป ..หรือว่าเขาจะไม่พอใจที่เราทำแบบนั้น "ไปไหน" "คุณหมอบอกว่าจะไปเยี่ยมคนไข้ที่ห้อง ICU ไม่ใช่เหรอคะ" "ก็ไปสิ" เพิ่งนึกได้ว่าจะพาเธอไปฝึกเยี่ยมคนไข้ในห้อง ICU แกจะสติหลุดไม่ได้นะกฤษณะ พอคิดได้แบบนั้นชายหนุ่มก็เดินไปที่ลิฟต์โดยมีหญิงสาวเดินตามไม่ยอมห่าง แต่คนเมื่อสักครู่ขึ้นลิฟต์ไปแล้วคงไม่ลงมาเร็วขนาดนั้นหรอกมั้ง ภาวนาขอให้เรื่องนี้ผ่านพ้นไปด้วยดีด้วยเทอญ ไม่เคยต้องพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์แบบนี้สักที ขอพึ่งหน่อยเถอะนะคะ หน้าห้อง ICU "ผู้ป่วยในห้อง ICU มีแต่หนักๆ คุณไหวแน่นะ" "ไหวค่ะ" เขาหมายความว่ายังไงเนี่ย "ถ้าไม่ไหวก็บอกจะได้พาไปดูห้องอื่น" ชายหนุ่มเดินนำหน้าเข้าไปในห้อง ICU ที่เขาถ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD