"ถ้างั้นไปที่ห้องของฉัน"
"คุณต้องใจเย็นก่อนนะ หายใจเข้าลึกๆ"
"คุณหมอยังไม่มีพันธะไม่ใช่เหรอคะ"
"อันนี้มันไม่เกี่ยวกับการมีพันธะหรือไม่มี สิ่งที่เราคุยกันอยู่มันไม่ถูกต้อง"
"ถูกต้องที่สุดแล้วค่ะ ฉันไม่ได้ทำอะไรคุณหมอสักหน่อย"
"คุณลองคิดดูนะ คุณอาจจะแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ แต่ถ้าเด็กเกิดมาแล้วคุณจะให้คำตอบกับเด็กว่ายังไง"
เหตุผลของเขามีเป็นร้อยๆ ข้อ แต่ข้อหนึ่งที่เธอมองเห็นเองคือเขาไม่ได้คิดอะไรกับเธอ หญิงสาวเงียบไป ค่อยหาวิธีใหม่ตบตาพ่อแล้วกัน
"จะไปไหน"
"ถือว่าเรื่องนี้ฉันไม่ได้คุยอะไรกับคุณหมอแล้วกันค่ะ ฉันจะลงไปเข้าเวร"
"ก็ได้"
"คะ?" หญิงสาวที่ดูสิ้นหวังอยู่เมื่อสักครู่หันกลับมามอง
"แต่ถ้าจะไปห้องคุณคงไม่ได้หรอก"
"จริงค่ะ ถ้าไปห้องฉันคนก็คงจะเห็นว่าคุณหมอเข้าไปในห้องนั้นด้วย"
"ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย ห้องคุณมีเครื่องมือพร้อมเหรอ"
"แล้วเราจะไปทำ..เอ่อ..ทำแบบนั้นกันที่ไหนคะ" เพราะ
