"นะคะที่รักขาา" นิ้วเรียวกรีดลงร่องหน้าอกสามีที่นอนหงายอยู่แบบออดอ้อนออเซาะ
"ขนลุกไปหมดแล้วเนี่ยคุณเล่นอะไร"
"ก็ฝันอยากให้เพื่อนได้งานดีๆ หน่อยนี่คะ"
"เพื่อนคุณเรียนยังไม่จบมหาวิทยาลัย อย่างมากวุฒิการศึกษาที่มีอยู่ก็คงม. 6"
"แล้วไงคะ คุณจะไม่ช่วยฝันเหรอ" หญิงสาวที่นอนแนบลำตัวอยู่กับอีกคนรีบดันตัวออกห่าง แต่พอเธอขยับออกก็ถูกมือหนาโอบรับร่างเข้ามากอดไว้ที่เดิม
"ไม่ได้บอกว่าจะไม่ช่วยสักหน่อย แต่ตำแหน่งที่คุณขอมันคงเป็นไปไม่ได้"
"ค่ะ"
"ฝันครับ" เธอพูดว่าค่ะก็จริงแต่หน้าเธอเหมือนไม่เข้าใจเลย
"คนไม่สำคัญก็แบบนี้แหละค่ะ ขนาดขอให้เพื่อนทำงานที่โรงพยาบาลของสามียังไม่ได้เลย"
"ก็บอกว่าได้ไง แต่ว่าตำแหน่งนั้น.."
"แต่ว่าอะไรคะ"
"ก็ได้ครับบบ"
"จริงนะคะ" ใบหน้างามนั้นเริ่มมีรอยยิ้มแห่งความหวังออกมาให้เห็น
"จริงสิ แต่เรื่องนี้ผมต้องคุยกับคุณหมอโอโซนดูอีกทีก่อนนะ"
"คุณเป็นเจ้าของโรงพยาบาลน
