คีตะที่กำลังขับรถออกไปสวนทางกับรถคันที่พาคนป่วยมาส่งตรงทางออกหน้าโรงพยาบาลพอดี
จังหวะที่จอดรถรอให้ถนนว่างก่อน สายตานั้นก็ได้มองผ่านกระจกหลังเพื่อดูว่าคนเจ็บอยู่ในสภาพไหน
"?" ชายหนุ่มรีบเปิดประตูรถลงมามองให้แน่ใจว่าสิ่งที่เขาเห็นผ่านกระจกใช่แบบที่คิดไหม
ปี๊ด!! เสียงรถคันหลังบีบแตรใส่เมื่อเห็นว่าเจ้าของรถคันหน้าจอดรถขวางทิ้งไว้
แต่คีตะไม่คิดจะสนใจ เขารีบวิ่งไปหารถคันที่เพิ่งพาคนเจ็บมาส่ง
"ฝัน? ฝันคุณเป็นอะไร" บุรุษพยาบาลที่กำลังจะเข็นเธอเข้าห้องฉุกเฉินต้องรีบหยุดก่อน "ฝันได้ยินเสียงผมไหม" เห็นผู้ได้รับบาดเจ็บมานักต่อนักแล้ว ไม่เคยตกใจเท่านี้มาก่อน แทบจะลืมไปเลยว่าตัวเองเป็นหมอ
"พาคนไข้เข้าห้องผ่าตัดก่อน" กฤษณะมาถึงก็สั่งให้บุรุษพยาบาลเข็นคนที่นอนอยู่บนเตียงเข้าห้องผ่าตัด "ช่วยกันหมอคีตะไว้ด้วย"
"ไม่ผมจะเข้าไปด้วย"
"ลืมกฎของโรงพยาบาลแล้วเหรอครับ"
"ผมบอกว่าผมจะเข้าไปด้วยไง!" นาทีนี
