ไออุ่นจากทรวงอก

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าทอดผ่านบานหน้าต่างไม้แกะสลักของคฤหาสน์สิงหรัตน์ลงบนเตียงกว้าง มิกะนอนหลับปุ๋ยอยู่ใต้ผ้าห่มแพรเนื้อนุ่ม ใบหน้าของเธอแม้จะดูอ่อนเพลียจากการคลอดและการอดนอน แต่กลับเปล่งปลั่งด้วยรัศมีแห่งความเป็นแม่ ข้างๆ เธอมีเปลเด็กทำจากไม้จันทน์หอมซึ่งข้างในมี "เจ้าหนูชิน" ทายาทตัวน้อยกำลังหลับตาพริ้ม สูดลมหายใจเข้าออกเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เคนชินในชุดลำลองเดินเข้ามาในห้องอย่างเงียบเชียบที่สุด เขาไม่ได้สวมเสื้อ เผยให้เห็นแผงอกแกร่งที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจากการต่อสู้ปกป้องครอบครัวเมื่อคืนก่อน เขาหยุดยืนมองภรรยาและลูกด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักจนหัวใจแทบจะละลาย "อือออ... เคนชินเหรอคะ?" มิกะลืมตาขึ้นช้าๆ เมื่อรู้สึกถึงเงาร่างที่คุ้นเคย "ผมเองครับมิกะ... ผมทำซุปไก่สกัดและน้ำขิงมาให้ คุณต้องบำรุงเยอะๆ นะ" เคนชินนั่งลงข้างเตียงแล้วประคองมิกะขึ้นมาพิงหมอน "ลูกล่ะคะ? ตื่นหรือยัง?" มิกะรี