ท่ามกลางความเงียบสงบของหุบเขาเชียงราย เสียงน้ำตกคลอเคลียกับเสียงนกร้องยามเช้าดูเหมือนจะเป็นสวรรค์บนดินที่เคนชินและมิกะไขว่คว้ามานาน หลังจากเหตุการณ์ที่กรุงเทพฯ ทั้งคู่กลับมาใช้ชีวิต "นายอิน" และ "แม่บัว" อย่างเต็มตัว เจ้าหนูชินเริ่มหัดคลานและส่งเสียงอ้อแอ้ สร้างรอยยิ้มให้กับรินที่กลายเป็น "อาสาว" ผู้แสนดีไปโดยปริยาย
แต่ทว่า... ในเช้าวันที่หมอกลงจัดจนมองไม่เห็นทางข้างหน้า รถเอสยูวีสีดำทมิฬสามคันแล่นเข้ามาจอดที่หน้าไร่กาแฟอย่างเงียบเชียบ เคนชินที่กำลังสับฟืนอยู่หลังบ้านหยุดมือทันที สัญชาตญาณพยัคฆ์เตือนให้เขารู้ว่า "พายุลูกใหญ่ที่สุด" กำลังจะมาถึง
เขากระชับขวานในมือ เดินออกไปที่หน้าบ้าน เห็นชายชราในชุดสูทสากลสีน้ำเงินเข้ม ก้าวลงมาจากรถพร้อมกับชายฉกรรจ์ในชุดดำนับสิบคน ชายชราคนนั้นมีใบหน้าที่คล้ายคลึงกับเคนชินอย่างประหลาด โดยเฉพาะดวงตาคมกริบที่ดูเหมือนจะมองทะลุจิตใจคนได้
"ไม่ได้เจอกันนานนะ..
