ฮันนีมูนใต้เงาเงื้อมมือมาร

แสงอาทิตย์ยามเย็นที่เมืองเวนิส ประเทศอิตาลี ฉาบไปบนผิวน้ำในคลองประวัติศาสตร์จนกลายเป็นสีทองระยิบระยับ มิกะนั่งทอดอารมณ์อยู่บนเรือกอนโดลาส่วนตัวที่ถูกตกแต่งอย่างหรูหรา เธอสวมชุดเดรสผ้าไหมสีดำเรียบหรูที่เน้นส่วนโค้งเว้าและเผยให้เห็นผิวช่วงไหล่ที่ขาวผ่อง ใบหน้าที่เคยดูดุดันยามสู้รบ บัดนี้ถูกแต่งแต้มด้วยความรื่นรมย์ของเจ้าสาวหมาด ๆ แม้ในกระเป๋าคลัทช์ใบจิ๋วของเธอจะมีปืนพกขนาดเล็กซ่อนอยู่ก็ตาม เคนชินนั่งอยู่ข้าง ๆ เขาในชุดเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมบนเผยให้เห็นแผงอกแกร่งและรอยสักรูปพยัคฆ์ที่โผล่พ้นปกเสื้อ มือหนาของเขาโอบไหล่มิกะไว้หลวม ๆ สายตาคมกริบไม่ได้มองเพียงแค่ความสวยงามของสถาปัตยกรรมรอบข้าง แต่เขายังคงทำหน้าที่ "บอดี้การ์ดส่วนตัว" และ "สามี" ไปพร้อม ๆ กัน โดยการคอยสังเกตการณ์เรือทุกลำที่พายผ่านไป "เคนชินคะ... เลิกทำหน้าเหมือนกำลังจะออกรบสักครึ่งชั่วโมงได้ไหม?" มิกะเอ่ยปนยิ้มพลางเอนศีรษะซบไหล่