ตอนที่ 40
ไม้ตาย
เรียวกังคิมาสึเกะ
ใบหน้าหวานของยูเมะก้มลงบนบ่าแกร่งตลอดทางด้วยความเขินอาย เพราะพอถึงเรียวกังเซนไคโร่ก็เดินอ้อมมาอุ้มเธอทันที แม้ว่าเธอจะพยายามแย้งให้เขาปล่อยเธอลงสักแค่ไหน แต่เซนไคโร่ก็ยืนยันที่จะอุ้มเธอ ทำให้เธอจึงได้แต่ก้มหน้าหลบสายตา สาวใช้ที่เดินผ่านไปมา และต่างพากันอมยิ้มไปตามๆ กัน แต่นั่นกลับยิ่งทำให้เธอรู้สึกอายมากกว่าเดิม
“ถึงห้องแล้ว ปล่อยได้แล้วค่ะ” มือเรียวทุบลงบนแผงอกแกร่งเบาๆ ทว่าเซนไคโร่ก็ไม่ยอมวางเธอลง แต่เปิดประตูหลังห้องเดินไปที่ออนเซ็นแทน ก่อนจะค่อยๆ วางร่างบางลงบนพื้นหินเย็นเฉียบอย่างเบามือ
“จะทำอะไรคะ”
“อาบน้ำไง มืดแล้วนะ ดึกกว่านี้เดี๋ยวจะไม่สบาย” เซนไคโร่อธิบายอย่างมีเหตุผล ทว่ามือหนากลับซุกซนถอดโอบิ*ที่พันรอบเอวคอดเอาไว้ออกอย่างชำนาญ
“หนูอาบเองได้ค่ะ” ยูเมะบอกพลางปัดมือหนาที่กำลังเลื่อนลงไปตรงส่วนอื่นๆ ของร่างกายออกด้วยความเขินอาย
“ก่อนหน้านี
