“แล้วก็เป็นแม่เลี้ยงของปางไม้แทนแม่ด้วย 60 แล้ว ฉันจะเกษียณสักที ฉันก็อยากจะไปเที่ยวเล่นกับเขาบ้าง ใช่ไหมนายแดน สัญญาแล้วนะ ว่าจะพาป้าไปเกาหลี”
เสียงที่ดังมาก่อนตัวของแม่เลี้ยงพราวพิลาศทำให้พงษ์นภดลยิ้มทั้งน้ำตา ก่อนจะโอบกอดร่างสั่นสะท้านของฟองจันทร์เข้าแนบอก เขามองแม่และน้องชายผ่านม่านน้ำตาแห่งความปลาบปลื้มใจ
“แบบนี้ยังจะซื้อที่ดินคืนอีกไหมสายฟ้า”
“แม่แกล้งผมนะครับ”
“ไม่รู้ไม่ชี้ ไปนายแดน ผัวเมียเขาจะปรับความเข้าใจกัน จะอยู่เป็นก้างขวางคอทำไม เราเนี่ย!”
“โธ่! คุณป้าครับ พี่สายฟ้าต่อยผมตั้งหลายหมัด เนี่ยปากแตกเลย คุณป้าต้องรับผิดชอบด้วย”
“ทริปยุโรปสักเดือนไหม”
“โอเคเลยครับคุณป้า”
“แต่ป้าไปด้วย”
“ได้เลยครับ แต่คุณป้าจ่ายทุกอย่างนะ”
พงษ์นภดลมองแม่กับน้องชายที่เดินออกไป ก่อนจะหันมาประคองใบหน้าฉ่ำไปด้วยน้ำตาให้มองเขา
“ฉันขอโทษฟองอีกครั้งนะ ขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง ขอโทษที่ไม่เคยบ
