“พ่อเลี้ยง...”
“จ๋า... ฟองจ๋า... โอว... เมียจ๋า...”
ฟองจันทร์มองคนที่อยู่เหนือร่างด้วยความรู้สึกท่วมท้นในรัก มือเอื้อมไปไขว่คว้าต้นแขนแกร่งเป็นสัญญาณให้พ่อเลี้ยงรัวเร็วมากขึ้นอีก เพราะความอัดอั้นคับลึกและเสียดเสียวมากมายยามที่ความยิ่งใหญ่สอดแทรกเข้ามาหาสลับกลับถอยห่างจนเกือบสุด ก่อนจะแทรกลงมาลึกๆ เน้นๆ กำลังทำให้หล่อนทนไม่ได้ หล่อนอยากได้ความเร็วกว่านี้ แรงกว่านี้ ไปให้สุดกว่านี้
“อ้า... พ่อเลี้ยงขา... อื้อ...”
เสียงหวานครางกระเส่าเร่งเร้าทำให้พงษ์นภดลยิ้มกริ่ม ก่อนจะแทรกความยิ่งใหญ่สอดใส่ไปจนสุดทาง จากนั้นก็ชักออกมาพอจะหลุดก็กดกระหน่ำเข้าไปอีก ลึกๆ เน้นๆ ตามอาการไขว่คว้า และเสียงร่ำร้อง
“โอย... เร็วค่ะ เร็วอีก อ้า... พ่อเลี้ยงขา... เร็วอีก อื้อ...”
เสียงเร่งเร้าส่งผลให้สะโพกสอบรัวเร็วไม่ยั้ง ทั้งกระแทก ควงคว้าน และจ้วงเข้าใส่ ตามอารมณ์ที่ไต่ระดับสูงสุดแล้ว ทุกอย่างสอดประสานกันอย่าง
