15.25 นาที @ประเทศไทย
“พ่อไม่น่าตามผมกลับมาเลย”
ธนินพูดขณะเดินเข้าไปภายในบ้าน กระเป๋าของเขาถูกลูกน้องลากเดินตามหลังมาเงียบๆ ธนินถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย เพราะเข้าใจว่าพ่อจะกลับมาหาเรื่องกันอย่างที่เคยทำ
“แล้วทำไมฉันจะตามแกกลับมาไม่ได้”
“ผมไม่ใช่เด็กที่ต้องให้มาส่งนี่ครับ”
“ฉันไม่ได้มาหาแก แล้วหนูเดซี่อยู่ไหน?”
“ถามหาเธอทำไมครับ”
“ฉันอยากเจอหน้าว่าที่ลูกสะใภ้ไม่ได้รึไง?”
“ห้ะ! มะ เมื่อกี้พ่อว่าอะไรนะครับ”
“แกหนูหนวกรึไงธนิน ฉันถามว่าลูกสะใภ้ฉันอยู่ไหน”
ธนินหูดับไปชั่วขณะ เขาแทบไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่ได้ยิน คนแข็งกร้าวแบบพ่อเนี้ยนะยอมรับเดซี่เป็นลูกสะใภ้ ธนินยิ้มออกมาอย่างหน้าบาน ก่อนจะได้เสียงเสียงหวานเอ่ยขึ้น
“สวัสดีค่ะ คุณพ่อ”
“อ้าว..หนูเดซี่ มาแล้วหรอลูก”
“ค่ะ มาเหนื่อยๆเข้ามานั่งพักข้างในก่อนไหมคะ หนูจะไปเอาน้ำเย็นๆมาให้”
เดซี่พูดพลางยิ้มให้ผู้ใหญ่อย่างอ่อนโยน ตั้งแต่
