1 อาทิตย์ต่อมา…
และแล้วก็ถึงวันงานกินเลี้ยงของบริษัท ร่างสูงนั่งรอคนตัวเล็กบนโซฟาเพราะตัวเองไม่ต้องแต่งอะไรเยอะ ธนินมีคนคอยจัดแจงให้ทุกอย่าง รวมถึงช่างแต่งหน้าทำผมที่เขาจ้างมาโดยเฉพาะ
ตอนแรกพ่อบอกว่าจะให้คนมารับเขากับเดซี่ไปงานพร้อมกัน แต่ธนินบอกปฏิเสธไป เพราะเขาอยากพาเธอเข้าไปในงานด้วยตัวเอง ไม่อยากให้คนตัวเล็กเกร็งเมื่ออยู่กับพ่อ เพราะพ่อต้องคอยหาเรื่องถามอะไรไม่เข้าเรื่องแน่
หลังแต่งตัวเสร็จ ธนินอยู่ในชุดสูทสีเข้ม ส่วนเดซี่ใส่เป็นเดรสยาวสามส่วนสีครีมเป็นผ้าชีฟองแขนกุด มันดูเข้ากับคนตัวเล็กมาก ยิ่งแต่งหน้า รวบผมขึ้นแบบสไตส์เกาหลี ยิ่งเปล่งประกายออร่าสุดๆ
“แฟนสวยจังครับ”
“พี่ก็หล่อมากเลยค่ะ”
“ปากหวานแบบนี้ อยากได้อะไรเป็นรางวัลครับ”
“อยากได้..”
เดซี่พูดเสียงอ่อยพลางกัดปาก สายตาคู่สวยมองสิ่งที่อยู่ใต้กางเกงลงไป เพียงเท่านั้น เสียงหัวเราะของธนินก็ถูกปล่อยออกมาอย่างเอ็นดู เขายื่นมือ
