ธนินเลื่อนการคุยงานที่ญี่ปุ่นออกไปอย่างกะทันหัน เพราะไม่สามารถทนความต้องการของตัวเองได้ก่อนหน้าเพียงเพราะพี่สาวของเธอขอเอาไว้ เขาจึงได้แต่เฝ้ามองร่างเล็กอยู่ห่างๆ แต่ตอนนี้ความอดทนมันสิ้นสุดลงแล้ว
ควันบุหรี่ถูกพ่นออกมาอย่างหนัก ก่อนจะอัดสูบมันเข้าไปจนเต็มปอด แล้วพ่นออกมาใหม่ซ้ำๆ ในหัวพลางครุ่นคิดว่าจะเอายังไงกับเด็กเล็กดี
ครืด~
โทร : ธีร์~
“อื้ม เรียบร้อยดีไหม”
(คุณท่านโกรธใหญ่เลยครับ เพราะคุณธนินไม่ยอมบินมาตามนัด)
ลมหายใจถูกพ่นออกมาอย่างหนักหน่วง คิ้วหนาขมวดเข้าหากันแน่น เขารู้อยู่แล้วว่าพ่อต้องไม่พอใจ
“เดี๋ยวกูจัดการเอง มึงกลับไทยเมื่อไหร่”
(อีกสองสามวันครับ)
“อื้อ”
หลังกดวางสาย ร่างสูงทิ้งตัวพิงพนักโซฟาอย่างเหนื่อยล้า เขาทำงานอย่างหนัก อัดตารางแน่นทุกวัน เพราะไม่อยากคิดถึงคนตัวเล็ก ทว่า หัวใจมันกลับเรียกร้องไม่ยอมปล่อยเธอไปสักที จนเขาเองก็ทนไม่ไหว จึงอยากลองดูอีกสักครั้ง
ครืด
