มือแกร่งลากร่างเล็กยัดเข้าไปในห้องน้ำ หลังประตูปิดสนิท ธนินผลักเดซี่จนหลังชิดขอบผนัง ร่างของทั้งสองเบียดเสียดกัน จนรับรู้ถึงไอร้อนเป่ารดพวงแก้มนิ่ม ก่อนเสียงทุ้มต่ำจะเอ่ยขึ้นแสดงความไม่พอใจ
“พี่เตือนอะไรไปเคยฟังบ้างไหม! ทำไมต้องใกล้ชิดกับมันขนาดนั้น”
เดซี่เบือนหน้าหนี ไม่เถียงอะไรตอบกลับ แค่รู้สึกว่าถ้าพูดอะไรไปตอนนี้ ก็เหมือนยิ่งเติมเชื้อเพลิงให้ฝ่ายตรงข้าม เธอจึงเลือกปิดปากเงียบ แต่มันยิ่งทำให้ธนินรู้สึกโกรธเคือง
“พูดสิครับ เด็กดีของแด๊ดดี้ เงียบทำไม”
“อย่าทำตัวเหมือนเจ้าของเดซี่ได้ไหมคะ ทั้งที่เราจบกันไปตั้งนานแล้ว”
“หึ!”
เสียงเย็นยะเยือกเค้นหัวเราะเบาๆในลำคอ สายตาคู่คมจ้องเขม็ง กัดฟันเข้าหากันแน่น อารมณ์ของเขาลุกโชนราวกับไฟกำลังโหมกระหน่ำ มือหนารั้งเอวบางเข้าหาตัว ก่อนจะใช้ปลายนิ้วเขี่ยลงบนร่องนิ่ม แล้วบดคลึงอย่างรุนแรง
“อ๊ะ~ จะทำอะไร เดี๋ยวคนเข้ามา อื้อ”
ใบหน้าหล่อโน้มลงซุกไซร
