วายุลืมตาขึ้นเมื่อแสงแดดยามเช้าส่องผ่านประตูระเบียงที่เปิดอ้าเอาไว้เข้ามากระทบสายตา เขาลุกขึ้นนั่งอย่างงัวเงีย มองหาคนตัวบางทั่วห้องจนเห็นว่าเธอนั่งชื่นชมต้นไม้ที่เขาซื้อให้
ต้นดอกลาเวนเดอร์ในกระถางพลาสติกสีขาวลวดลายสวยงามขนาดใหญ่ถึงสองกระถางชูช่ออัดแน่น กลิ่นหอมของมันล่อผีเสื้อแสนสวยมาดอมดม และนั่นก็เป็นสิ่งดึงดูดให้เธอออกมานั่งถ่ายรูปพวกมันแต่เช้า
เขารู้ดีว่าเธอชอบผีเสื้อ จึงเลือกซื้อต้นไม้ที่มีกลิ่นหอมล่อแมลงและมีช่อดอกยาวที่ง่ายต่อการเกาะของผีเสื้อมาให้ และมันก็ได้ผล เพราะเขาได้เห็นรอยยิ้มหวาน ๆ ที่ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยนักในพักหลังมานี้
“ชอบไหม”
เสียงที่ดังจากด้านหลังทำเธอสะดุ้ง ผีเสื้อที่กำลังเกาะช่อดอกเพื่อดูดน้ำหวานก็เช่นกันจึงพากันบินหนี แต่ก็ยังวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ แถวนี้เพื่อรอคนตัวโตเผลอ
ขวัญข้าวหันขวับมองเขาตาคว่ำโทษฐานที่ทำให้ตกใจ
“มาเงียบ ๆ ผีเสื้อของฉันตกใจบินหนีหมดเลย”
“เห
