เสียงเพลงดังกระหึ่มในผับชื่อดังของวายุ หนุ่มสาวเต้นโยกย้ายภายใต้แสงไฟหลากสีสลับไปมาทำคนมึนเมามากกว่าแอลกอฮอล์เข้มข้นตรงหน้าเสียอีก
“ไอ้เหนือ กูนึกว่ามึงจะไม่มาเสียอีก แป๊บ ๆ หายหัวตลอดนะมึง” วายุคล้องคอเพื่อนรัก ทั้งยังชงเหล้ากรอกปากคนที่มาช้าสุด
“มีธุระนี่หว่า”
“เหอะ ติดธุระหรือติดอะไร เอาดี ๆ”
“เออ ติด... มีอะไรไหม” ทิศเหนือยอมรับ แต่ไม่มีทางบอกแน่นอนว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร
“ติดขนาดนั้นทำไมไม่เอามาด้วย”
“เขาติดงาน”
“เฮ้ย ทำงานแล้วด้วย เล่นรุ่นพี่เลยเหรอวะมึง”
“เออ เดี๋ยวเขายอมเป็นแฟนกูแล้วพวกมึงก็ได้รู้กันเองแหละ”
“เออ งั้นวันนี้ก็ยังโสด ในผับนี้ ถูกใจสักคนไหมวะ” วายุหรี่ตามองเพื่อน
“ไม่เอา กูเลิกแล้ว”
วายุระเบิดหัวเราะ คาสโนว่าทิศเหนือได้สิ้นชื่อไปอีกหนึ่ง ตอนนี้ทั้งกลุ่มของเขากลายเป็นคนคลั่งรัก ติดเมีย สิ้นลายกันหมดแล้ว
“ยินดีต้อนรับเข้าสู่สมาคมคนกลัวเมียโว้ย มา ชน”
วายุเอ
