“โอ๊ย ปล่อยนะลม ฉันเจ็บ แกจะลากฉันมาทำไมเนี่ย”
ขวัญข้าวสะบัดมือของวายุทิ้งทันทีที่เขาลากเธอเข้ามาในห้องชมรมที่เขาถูกไม้หมอนหลอกให้เข้าร่วมและถูกเลือกเป็นประธานด้วยความจำใจ
“ไอ้นั่นมันเป็นใคร มันเป็นอะไรกับเธอ”
“รุ่นน้อง เขาขอแลกเชอร์เก่าไปอ่าน วันนี้เลยเอามาให้”
ลูบข้อมือป้อย ๆ ด้วยความเจ็บ แต่ก็ยังมีแก่ใจตอบเขากลับไป แม้จะตอบด้วยน้ำเสียงสะบัดก็ตาม
“เหอะ มีน้ำใจจริงนะกับพวกผู้ชาย เช้าจะไปหาอีกคนที่ห้องพักอาจารย์ตามลำพัง เที่ยงมาเดินยิ้มหวานกับอีกคน เสนอตัวช่วยติว อ่อยเปิดทางให้โทรมาหา ถ้ามันโทรมาจะคุยอะไรกัน มันคงไม่โทรมาถามเรื่องเรียนจริง ๆ หรอกมั้ง”
“จะเรื่องอะไรมันก็เป็นเรื่องของฉันไหมลม แกอย่ามายุ่งว่ะ”
“ก็เธอเป็นผู้หญิงของฉัน”
“แค่ FWB เขาไม่หวงกันหรอกนะ จะทำอะไรก็ได้ อยากเมื่อไหร่ก็ค่อยมานอนด้วยกัน”
คำพูดของเธอพุ่งตรงเข้าแสกกลางหน้าของเขาจนหงายเงิบ ทั้งที่ไม่มีสิทธิหึงหวงอะ
