อาอี้ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นเพื่อสบตาคู่คม “มันไม่ใช่แบบที่เฮียคิดนะ หนู...”
“ไม่ใช่แบบที่ฉันคิดงั้นเหรอ หึ? ก็เห็นอยู่ว่ากำลังทำอะไรกัน”
“ถ้าไม่คิดจะเชื่อจะถามทำไมคะ”
“ใช่เวลาที่เธอต้องตัดพ้อเหรอ จะเอากับคนของฉันในบ้านอยู่แล้ว นี่เธอคิดอะไรของเธอ ควรไว้หน้าฉันหน่อยไหมวะ ไม่ใช่อ่อยไม่เลือกแบบนี้ ไอ้นิสัยพวกนี้เธอเลิกไม่ได้เลยใช่ไหม!” เขาพูดจบก็ตบโต๊ะเสียงดังปึง
ขณะที่อีกคนมองมาที่เขาด้วยความเสียใจ น้ำตาเอ่อล้นเมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูดออกมา “เฮียยังมองอี้เหมือนเดิมเลยใช่ไหม เฮียคิดว่าอี้ง่ายขนาดที่จะเอากับใครก็ได้งั้นเหรอ ที่อี้ยอมเฮียเพราะ...”
“ก็ถ้าไม่ง่ายฉันจะได้เธอง่าย ๆ ไหมล่ะ”
“...” อาอี้อ้าปากค้าง ไม่คิดว่าเขาจะพูดคำนี้ออกมา อืม เธอมันง่าย ง่ายจริง ๆ จริงอย่างที่เขาพูดแล้วจะให้เถียงว่าอะไร
“...ขอโทษ”
“อืม เฮียยังเป็นเฮียหินที่ตัดสินอี้แบบนี้ตลอด อี้ผิดแค่เรื่องที่เคยทำกับพี่นิก ผิด
