ชีวิตของอาอี้ระยะเวลาสามเดือนที่ผ่านมาเธอตื่นมาทำกับข้าว ทำงานบ้าน รดน้ำต้นไม้ พาคุณนายสมควรไปเดินเล่น พาไปตัดขน ทำบัญชีเงินกู้ ดูแลเฮียหินเพราะแขนเฮียยังไม่หายดีเท่าไหร่นัก เป็นสามเดือนที่นอนห้องเฮียหินทุกคืน มีความสัมพันธ์บ่อยมาก แต่ไม่มีความชัดเจนว่าเป็นอะไรกัน
“ไม่คิดจะโผล่หน้ามาหาพี่ ๆ บ้างเลยนะมึง อะไรยังไงแผลเจ้าชีวิตของมึงเมื่อไหร่มันจะหายสักที ลูกค้าคิดถึงฝีมือมึงแล้วจ้า” เจ้ยลลี่ถามทันทีที่อาอี้ก้าวขาเข้ามาในร้าน
“เฮียหินเขาก็ดีขึ้นมากแล้วค่ะ”
“ดีขึ้นมากแล้วมึงก็กลับมาสิคะ หรือยังไงคะ หน้ามึงเหมือนคนอินเลิฟมาก” เจ้ลิลลี่พูดบ้าง อาอี้หายไปสามเดือนอีพริกมันแทบบ้า เรียกว่าผีเข้าก็ได้ หน้านี่ขมวดทั้งวัน บางวันแทบจะกินหัวลูกค้า
“อินเลิฟอะไรเจ้ อี้ยังโสด”
“พูดถึงเรื่องโสดไอ้หนุ่มหล่อที่ตามจีบมึงมาหลายรอบแต่ไม่เจอมึงสักรอบ มาถึงก็นั่งเหงามุมนู้น ที่ประจำ นั่งอยู่สามชั่วโมงก็กลับ น่
