เย็นวันนั้นเจ้าบ่าวเจ้าสาวยืนที่ซุ้มริมชายหาด มีการจัดโต๊ะรับประทานอาหารแบบเป็นโต๊ะยาว สองแถว จำนวนที่นั่งประมาณร้อยเศษๆ เพราะถือว่าวันนี้เป็นงานเลี้ยงเฉพาะเพื่อนสนิทและญาติเท่านั้น
เมื่อถึงเวลากรรณิการ์จูงน้องกิฟมาส่งตรงหน้าพรมที่ปูเป็นทางเดินทอดไปยังจุดที่บ่าวสาวยืนอยู่ ในมือเด็กหญิงมีตะกร้าใส่กล่องแหวนมาด้วย เธอเดินไปคนเดียวท่ามกลางสายตาคนนับร้อยจับจ้อง มีอธิปคอยเดินตามถ่ายรูปจนหลายคนที่รู้จักเขาเริ่มสงสัยว่าทำไมชายหนุ่มต้องคอยตามถ่ายรูปเด็กคนนี้
น้องกิฟไปยืนตรงหน้าคู่บ่าวสาว เจ้าสาวก้มลงกอดเธอและหอมแก้มหนึ่งครั้ง ก่อนที่จะเธอจะส่งตะกร้าให้คุณน้าอ๋อมแอ๋มคนสวยตามที่แม่สั่ง
“ขอบคุณนะคะ”
ร่างเล็กในชุดกระโปรงสีขาวฟูฟ่องย่อตัวแบบถอนสายบัวก่อนที่เธอจะถอยออกมาหาแม่ที่ยืนรอ อธิปกดปิดการบันทึกภาพแบบวิดีโอเมื่อหมดซีนของลูกสาวเขา แล้วกดส่งไปที่ไลน์กลุ่มครอบครัวให้พ่อแม่และพี่น้องได้ดูซึ่งก็มีค
