วันรุ่งขึ้นอธิปบอกให้กรรณิการ์แต่งตัวสวยๆ แบบไม่ต้องเป็นทางการ ชายหนุ่มบอกแค่ว่าเขาจะพาไปนั่งรถเล่น หญิงสาวสวมเดรสแขนกุด กระโปรงทรงเอผ้าเนื้อนิ่มยาวเหนือเข่าดูน่ารักสมวัย
“ตกลงเราจะไปไหนกันเหรอคะ” หญิงสาวมองสองข้างทางอย่างสนใจ วันนี้เขาพาเธอออกมานอกเส้นทางที่ไม่ใช่ไปสำนักงาน
“ไปฟาร์มมุก ตั้งแต่กลับมารอบนี้กรรณได้เจอลุงคินกับแม่พิณหรือยัง” เขาตอบท่าทางผ่อนคลายผิดกับวานนี้
“ยังค่ะ ว่าจะไปสวัสดีคุณลุงคุณป้าทั้งสองคนก็ยังไม่มีเวลาว่างไปเลย”
“ดี งั้นก็ไปวันนี้ล่ะ” อธิปพูดแล้วขับรถไปอีกราวสิบนาที เขาเลี้ยวรถผ่านประตูใหญ่ของฟาร์มมุกคิรินทร์เข้าไปและจอดตรงที่ร่มใต้ต้นไม้ใหญ่ ทั้งสองลงจากรถบรรยากาศในฟาร์มร่มรื่นจนกรรณิการ์นึกชอบใจอย่างมาก
“ที่นี่ลมเย็นดีจังเลยค่ะพี่กล้า”
“ด้านหลังฟาร์มติดทะเลไง มีทางทะลุไปชายหาดด้วยนะ”
“จริงด้วย กรรณเคยได้ยินว่าฟาร์มลุงคินมีบังกะโลนี่คะ”
“ก็นอนนี่ก็ได้นะคืน
