บทที่ 47 ให้นินจาจัดการ

ร่างบางเดินเข้าไปใกล้สกายมากขึ้นสองมือเอื้อมออกไปหมายจะตัวอธิการแต่ทว่า… พรึบ!! สกายลุกพรวดออกจากเก้าอี้เป็นจังหวะเดียวกันกับที่มิลินและมะนาวเดินกลับเข้ามาในห้อง แกร็ก!!! มือบางของมิลินผลักประตูห้องเขามาเธอหันไปมองยังสกายที่ยืนนวดขมับตัวเองอยู่ข้างหน้าต่าง “สกายเป็นอะไร” มิลินพยุงร่างหนาที่เหมือนจะไม่มีแรงให้ทรงตัวเดินไปนั่งบนโซฟา มะนาวอยู่กับสายฟ้ามานานเห็นอาการของสกายก็รู้ในทันทีว่าต้องโดนวางยามาแน่นอน “เธอวางยาพี่สกายเหรอ!” มะนาวหันไปถามอาจารย์พิชญาที่ยืนสองมือกอดตัวเองเอาไว้ พิชญาเข้าใจว่าทั้งสองกลับไปแล้วทั้งที่ความเป็นจริงสองสาวลงไปเอาของจากคนรถแม่เพียงฟ้าฝากส้มตำเจ้าดังมาให้เพราะเห็นว่าสองสาวรอสกายประชุมอยู่ที่โรงเรียน “คะ คือ ฉะ เออ อธิการจะข่มขืนฉัน” พิชญาชี้ไปยังสกายที่นั่งเหงื่อตกแต่ไม่นานยาที่เขาก็กินเข้าไปก็ออกฤทธิ์ “ถังขยะ!!” “ถังขยะสกาย” มิลินหยิบถังขยะส่งไปให้ ร่