“ปล่อยกูนะเว้ย! ปล่อย!” มาร์คะโกนเสียงดังลั่นหลังจากโดนหลี่ผิงจับตัวและพาเดินลงมายังชั้นล่างของบ้าน
ตุบ!
ร่างหนาโดนผลักอย่างแรงล้มลงไปกองอยู่กับพื้นตรงหน้าสกาย
“มิลินไปกันเถอะไปสานต่อเรื่องของเราให้เสร็จ” เขาเงยไปมองหน้ามิลินมือก็พยายามจะคว้าเอาตัวมิลิน มาร์คไม่ได้สนใจสกายหรือใครแม้จะเจ็บปวดตามเนื้อตามตัวมากแต่ความรู้สึกมันก็พลุพล่านเกินกว่าที่เขาจะไปสนใจอย่างอื่นเพราะฤทธิ์ของสารเสพติดบางชนิดที่เขาเสพเข้าไปทำให้ชายหนุ่มไม่คิดกลัวอะไรเขามึนเมาจนแยกบุคคลไม่ออกด้วยซ้ำมีเพียงมิลินที่อยู่ในความรู้สึกและในความต้องการของเขา
ปัก!
“สานต่อเหรอไอ้สัส! เมียกูมึงจะมาสานต่อเหี้ยอะไร” สกายยกเท้าหนัก ๆ ขึ้นมาถีบไปยังร่างหนาของมาร์คจนหงายท้องไปกรามหนาบดเข้าหากันแน่นเขาอยากจะฆ่ามันให้ตายคามือตรงนี้แต่ติดที่มีสองแสบอยู่ด้วย
ผลัวะ!
อ้ากกก!!!!
“นี่แน๊ะตีหัวมันเลย” ฟาเดียเดินถือเขียง
