สามวันสองคืนผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลังจากสิ้นวันพักผ่อน เสี่ยก็พาฉันกลับมาที่จังหวัดขอนแก่นตั้งแต่ดึกดื่น และตอนนี้เขาก็ตื่นออกไปทำธุระตั้งแต่เช้ามืดแล้ว ส่วนฉันนอนหลับจนเต็มอิ่มก็ตื่นขึ้นมาเก็บกวาดห้องให้เรียบร้อย ก่อนจะถือถุงขนมห่อเบ่อเริ่มออกมาหาป้าบานที่กำลังเก็บกวาดห้องครัวอยู่
“ป้าบานคะ หนูซื้อขนมมาฝากค่ะ”
ฉันเดินเข้าไปใกล้พร้อมกับยิ้มแป้น จากนั้นก็ยื่นขนมส่งให้กับคนตรงหน้า
“ขะ ขอบคุณนะคะคุณนับดาว”
ป้าบานอ้ำอึ้งคล้ายทำตัวไม่ถูก จากนั้นก็ยกมือขึ้นไหว้ฉันแล้วเอื้อมมือรับถุงขนมไปถือ
“ทำไมเรียกดาวแปลก ๆ แบบนี้ล่ะคะ”
ฉันขมวดคิ้วถามอย่างนึกแปลกใจ เพราะปกติป้าบานก็เรียกฉันว่าดาว หรือไม่ก็นับดาวมาโดยตลอด
“ก็คุณดาวกับเสี่ย เอ่อ...”
“...”
ท่าทีลำบากใจของเธอทำให้ฉันเข้าใจความหมายโดยง่าย รีบถามออกไปอย่างตื่นตัว
“ป้าบานรู้แล้วเหรอคะ”
เธอพยักหน้าเบา ๆ แทนคำตอบ ฉันจึงรีบกวาดสายตามองไปรอบบริ
