มิรินรู้ดีมาตลอดว่าอดีตคนรักของเธอเป็นทาสแมว ออสโลเติบโตขึ้นมาพร้อมกับการได้รับความรักจากแมวสองตัวอย่างโซลและลูอา แต่หลังจากทั้งสองตัวกลับดาวแมวไป เธอก็ไม่เห็นว่าเขาจะสนใจแมวที่ไหนอีก
อย่างมากก็เป็นการเล่นกับแมวจรในโรงเรียน...
“แพทริเซียที่พี่บอกว่าป่วย...”
“อื้ม แพทริเซียป่วย ช่วงนี้ไม่ค่อยกินข้าวเท่าไหร่” เขาพูดพร้อมกับเกาคางแมวตัวใหญ่บนตักตนเองไม่พลาง
ขนาดไม่ค่อยกินข้าวยังตัวตั้งขนาดนี้...
น้ำหนักตัวมันน่าจะเกินห้ากิโลได้ ขนาดที่ว่าออสโลเป็นคนตัวใหญ่ยังนอนได้พอดิบพอดีบนตักของเขา ทั้งที่ในตอนที่เธอนั่งคร่อมเขาที่ห้องอาหารวันนั้นเธอตัวเล็กนิดเดียว
อ้วน...
การบูลลี่แมวในใจถูกหยุดลงเมื่อเห็นดวงตากลมโตสีฟ้าจ้องหน้าอย่างไม่เป็นมิตร ยัยแพทริเซียต้องรับรู้ความคิดของมนุษย์แน่ๆ
“แต่มิรินเคยเห็นว่ามีคนชื่อแพทริเซียโทรเข้ามา” เขาอาจจะตั้งชื่อแมวให้เหมือนกับสาวๆ ของตนเองเป็นการกลบเกลื่อน
