มิรินรู้ดีมาตลอดว่าอดีตคนรักของเธอเป็นทาสแมว ออสโลเติบโตขึ้นมาพร้อมกับการได้รับความรักจากแมวสองตัวอย่างโซลและลูอา แต่หลังจากทั้งสองตัวกลับดาวแมวไป เธอก็ไม่เห็นว่าเขาจะสนใจแมวที่ไหนอีก อย่างมากก็เป็นการเล่นกับแมวจรในโรงเรียน... “แพทริเซียที่พี่บอกว่าป่วย...” “อื้ม แพทริเซียป่วย ช่วงนี้ไม่ค่อยกินข้าวเท่าไหร่” เขาพูดพร้อมกับเกาคางแมวตัวใหญ่บนตักตนเองไม่พลาง ขนาดไม่ค่อยกินข้าวยังตัวตั้งขนาดนี้... น้ำหนักตัวมันน่าจะเกินห้ากิโลได้ ขนาดที่ว่าออสโลเป็นคนตัวใหญ่ยังนอนได้พอดิบพอดีบนตักของเขา ทั้งที่ในตอนที่เธอนั่งคร่อมเขาที่ห้องอาหารวันนั้นเธอตัวเล็กนิดเดียว อ้วน... การบูลลี่แมวในใจถูกหยุดลงเมื่อเห็นดวงตากลมโตสีฟ้าจ้องหน้าอย่างไม่เป็นมิตร ยัยแพทริเซียต้องรับรู้ความคิดของมนุษย์แน่ๆ “แต่มิรินเคยเห็นว่ามีคนชื่อแพทริเซียโทรเข้ามา” เขาอาจจะตั้งชื่อแมวให้เหมือนกับสาวๆ ของตนเองเป็นการกลบเกลื่อน

