คนตัวเล็กนั่งแช่น้ำเพียงลำพังในอ่างสีขาวเกินห้านาทีโดยไร้เงาของคนชวน เมื่อสิบห้านาทีก่อนออสโลอุ้มเธอมาส่งถึงห้องน้ำ ปรนนิบัติด้วยการบีบยาสีฟันใส่แปรงส่งให้เสร็จสรรพ แถมระหว่างที่ปล่อยให้เธอยืนแปรงฟัน เขาก็ผสมน้ำอุ่นกับผงแช่ตัวกลิ่นหอมเอาไว้ให้ ก่อนจะบอกด้วยน้ำเสียงกรุ้มกริ่มว่า ถ้าพร้อมแล้วค่อยเรียกเขาเข้ามา
มิรินนั่งจุมปุ๊กในอ่างใหญ่ จับฟองโฟมซึ่งลอยอยู่เหนือผิวน้ำเล่นไปมา กลิ่นหอมชวนผ่อนคลายแต่หัวใจของเจ้าของร่างเล็กกลับเต้นระทึกด้วยความประหม่า เธอไม่กล้าส่งเสียงเรียกเขาให้เข้ามาข้างใน แถมออสโลยังไร้ทีท่าว่าจะเป็นฝ่ายเปิดประตูเข้ามาก่อนได้รับอนุญาตอีกต่างหาก
เขากำลังเล่นกับความรู้สึกของเธอชัดๆ รู้ว่าเขินก็ยังรอให้เธอออกปากชวน
“เธอขา เค้าเข้าไปได้หรือยัง...”
คนนั่งอยู่ในอ่างสะดุ้งกับเสียงจากหน้าห้องน้ำ ไม่รู้จะพูดหรือตอบอย่างไรจึงตัดสินใจหันหลังให้ประตู
“อะ อือ เข้ามาสิ...”
แกร๊ก
