Chapter 9 :
โดยที่ยังคงหลบหน้าพวกเราด้วยความรู้สึกผิดในใจ ภัทรจึงไม่เห็นและไม่สังเกตความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับฉันและคุณวินา นั่นทำให้ฉันรู้สึกโล่งใจและเศร้าใจไปพร้อมกัน
เขาก้มหน้าและพูดขึ้นลอย ๆ ด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อยล้าของเขา “มีอะไรให้กินบ้างไหม?”
“เดี๋ยวพ่อทำอาหารให้แกกิน รอหน่อยนะ” คุณวินาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวังและความรักที่มีต่อลูกชายของเขา หลังจากนั้นเราก็ย้ายไปที่ห้องของเรา
หลังจากวันที่เต็มไปด้วยเหตุการณ์มากมาย เมื่ออาบน้ำและแต่งตัวกันเสร็จ ภายในคืนนี้คุณวินาและฉันตัดสินใจช่วยกันทำอาหารให้ภัทรในห้องครัว
เราต้องการให้เขารู้สึกดีขึ้นและมีกำลังใจในการเปลี่ยนแปลงตัวเอง ภัทรนั่งดูโทรทัศน์ในห้องนั่งเล่น โดยมีเสียงจากโทรทัศน์ดังขึ้นเป็นพื้นหลัง ฉันและคุณวินากำลังเตรียมอาหาร อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่การเข้าครัวแบบธรรมดาทั่วไป เพื่อต้องการที่จะปลุกเร้าและกระตุ้นบางอย่างในตัวพ่
