Chapter : 11
“อร๊างงงงงงงงงงงงง!!” เสียงกรีดร้องของฉันดังกระหึ่ม
ความรู้สึกที่เกิดขึ้นทำให้ฉันรู้สึกถึงการเติมเต็มและความเสียวซ่านที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน
ลูกปัดแต่ละลูกมีขนาดไม่เท่ากัน มันค่อย ๆ เข้ามาโดยเริ่มจากลูกเล็กไล่ไปลูกใหญ่ แต่ละลูกค่อย ๆ ทำให้ด้านในลำไส้ของฉันเกิดช่องโหว่ เนื้อหนังภายในนั้นบีบอัดพวกมันและทำให้ฉันสัมผัสอย่างลึกซึ้งกับความแข็งกร้าวที่น่าหวาดเสียวจนขาของฉันมันสั่นเทาไม่หยุด แม้จะร้องลั่นด้วยความรู้สึกไม่ต้องการ แต่ใจจริงแล้วฉันชื่นชอบมันไปโดยปริยาย
ต่อมา คุณวินาจับฉันใส่ที่ปิดตาและให้ฉันนอนลงในท่าที่ฉันถ่างแข้งถ่างขาเช่นเดิม “ท่าทางแบบนี้ ไม่เลวเลย หนูเป็นคนร่านที่เก่งที่สุดของพ่อ” เขาชื่นชมฉันแต่ไม่ได้ทะนุถนอมฉัน
ฉันสัมผัสได้ว่า การที่คุณวินาได้ทำอะไรแบบนี้ มันเป็นการแสดงความรักต่อฉัน แม้ว่ามันจะแปลกและบิดเบี้ยวไปก็ตามที
“พ่อคะ...พ่อคะ! พ่อ!! หนูทนไม่ไหวอีกต่อไป
