เสียงหัวเราะของศัตรูที่ดังก้องกังวานไปทั่วคฤหาสน์อิ่มรัก ทำให้กรนาราคำรามออกมาอย่างเกรี้ยวกราด ดวงตาสีเขียวมรกตสุดสวยของหล่อนตอนนี้เต็มไปด้วยกองเพลิง หญิงสาวล้วงเข้าไปในกระเป๋าสะพายของตัวเอง ก่อนจะมัจจุราชสีดำสนิทออกมา
บทมากรที่พึ่งวิ่งลงบันไดลงมาถึงห้องโถงด้านล่างถึงกับชะงักกึก หญิงสาวหันกลับไปมองด้านหลัง หล่อนเห็นติญญานนท์กำลังวิ่งตามหล่อนลงมา
“พี่ติญญ์อย่าลงมาค่ะ” บทมากรร้องเตือนติญญานนท์เสียงสั่น พลางก้าวเท้าถอยหลังอย่างหวาดกลัว
“มีความสุขกันจริงนะ”
กรนาราเล็งปากกระบอกปืนหันไปยังร่างของบทมากร ติญญานนท์แทบอยากจะทิ้งตัวดิ่งลงมายังพื้นข้างล่างซะเดียวนั้น เมื่อเห็นอันตรายที่กำลังจะเกิดกับผู้หญิงที่เขารัก แต่เขาก็ทำได้แค่วิ่งลงบันไดมาทีละสามขั้นเท่านั้น และไม่กี่วินาทีร่างของเขาก็มาขวางกั้นระหว่างเจ้ามัจจุราชสีดำนั้นกับร่างของบทมากร
“กร?! คุณกำลังจะทำอย่างผิดมหันต์ หยุดซะเถอะ แล้วกลับไ
