สาวิตรีเดินยิ้มกริ่มออกมาจากห้องพักของตนเองอย่างมีความสุข ความลับที่หล่อนกลัวจะถูกเปิดเผยตอนนี้หล่อนก็จัดการฝังมันจนจมดินไปแล้ว บทมากรไม่มีทางที่จะทรยศหล่อนอย่างแน่นอน ตราบใดที่หล่อนยังมีชีวิตและความสุขสบายของแม่ของบทมากรอยู่ในกำมือ
“อาเล็กดูมีความสุขจริง ๆ เลยนะครับ สุขจนผมชักอิจฉาเสียแล้วซิ”
น้ำเสียงเย็นชาเจือเย้ยหยันที่ดังขึ้นข้างหลังทำให้สาวิตรีตกใจไม่น้อย และหล่อนคงไม่ตกใจมากไปอีก ถ้าเจ้าของเสียงนั้นไม่ใช่เจ้าหลานชายตัวร้ายของหล่อน
สาวิตรีสูดลมหายใจเข้าปอดช้า ๆ อย่างเรียกความมั่นใจ ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับปีศาจร้ายอย่างติญญานนท์
ภาพของผู้ชายรูปร่างสง่างามสูงใหญ่ยืนกอดอกอิงกับผนังห้องด้วยท่าทางสบายอกสบายใจ แต่สายตาและน้ำเสียงของเขาไม่ใช่อย่างที่แสดงออกมาสักนิด แววตาสีดำสนิทของเขาเต็มไปด้วยกองเพลิงนับร้อยสุมรวมอยู่ในนั้น หล่อนรู้ดีว่าติญญานนท์พยายามเก็บซ่อนมันแล้ว แต่เขาก็ทำได้ไม่ดี
