บทมากรพยายามยกลำแขนแข็งแรงของเขาที่พาดทับหล่อนไว้ทั้งคืนออกจากเรือนร่างของหล่อนอย่างแผ่วเบาที่สุด เพราะหล่อนไม่อยากจะรบกวนเวลานอนอันน้อยนิดของเขา หญิงสาวอดอมยิ้มออกมาไม่ได้ เมื่อนึกถึงค่ำคืนที่เร่าร้อนระหว่างเขาและหล่อน เขาไม่มีทางทีที่จะอิ่มในรสรักจากเรือนร่างของหล่อนแม้แต่น้อย เพราะเขาตักตวงความสุขจากหล่อนทั้งคืนอย่างหิวกระหาย และก็พึ่งหมดแรงหลับไปเมื่อรุ่งสางนี่เอง
“ตื่นแล้วหรือจ๊ะ ที่รัก”
เมื่อรู้ว่าหล่อนขยับตัวออกห่าง ลำแขนแข็งแรงของเขาก็รวบร่างบางเข้ามาหาอีกครั้งหนึ่ง ชายหนุ่มยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน ก่อนจะตวัดร่างหล่อนให้ลงไปนอนอยู่ใต้เรือนร่างกำยำแข็งแกร่งของเขา
“ฉันรักเธอเหลือเกิน”
ติญญานนท์พึมพำบอกหญิงคนรัก ก่อนจะพลิกตัวขึ้นชันกับข้อศอก ก้มลงมองหล่อนด้วยความเสน่หา ดวงตาสีสนิมกวาดมองเรือนร่างเปลือยเปล่าของบทมากรอย่างหวงแหน เขายังจำได้ดีถึงเวลาแสนหวานที่มีหล่อนอยู่ในอ้อมแขน
“คุณ
