แค้นที่ 34
คำตอบสุดท้าย
เสียงสัญญานที่หน้าห้องพักบ่งบอกให้คนในห้องรับรู้ได้ว่ามีคนมาเยือน เสียงลมหายใจหนักๆ ของเจคอบดังขึ้นทันทีเพราะรู้ว่าใครอยู่หลังบานประตูนั่นจากการบอกเล่าจากปลายสายของคนที่เป็นเพื่อน ร่างเริ่มอวบของคนท้องลูกหนึ่งก้าวตรงไปยังบานประตูช้าๆ แล้วเปิดออกอย่างไม่ได้ตื่นเต้นหรือแสดงอาการขับไล่แต่อย่างใด
"เจค" เสียงสั่นเครือราวคนอ่อนแอเต็มขั้นดังขึ้นเมื่อเห็นหน้าคนที่เขาเพียรตามหา มือหยาบกร้านยกขึ้นลูบเนื้อตัวเด็กหนุ่มโดยเฉพาะส่วนหน้าท้องพร้อมทั้งเอ่ยถามเสียงสั่นกว่าเดิม
"คุณสบายดีใช่ไหม ลูกเป็นยังไงบ้าง กินอะไรรึยังเดี๋ยวผมไปซื้อให้เอาไหม ว่าไงครับตัวเล็กหิวรึยัง พ่อมาหาแล้ว คิดถึงหนูใจจะขาดอยู่แล้วรู้ไหม"
หยดน้ำตาที่เปียกซึมเข้ามากับผิวหน้าท้องผ่านเสื้อตัวบาง ทำเอาเจคอบรัับรู้ดีว่าชายร่างใหญ่ที่ก้มจูบหน้าท้องของเขากำลังร้องไห้ออกมาเหมือนกับเด็กๆ
และด้วยความเป็นคนขี้สง
