พ้นทุกข์

2383 Words

แค้นที่ 23 พ้นทุกข์ "รวยริน" คนถูกเรียกที่กำลังกลับเข้าห้องหลังจากที่ไปท่องราตรีเช่นเคยหันมามองคนเรียกอย่างงุนงง เพราะปกติศิลาไม่เคยเรียกชื่อเธอด้วยซ้ำ หรือจะพูดให้ถูกคือศิลาเคยสนใจเธอเลยต่างหาก แต่น่าแปลกที่วันนี้เขากลับเรียกเธออย่างอ่อนโยน "มาคุยกันหน่อยสิ ในห้องของคุณ ผมเข้าไปได้ใช่ไหม" "ได้สิคะ" เขาเดินนำคนเป็นสามีเข้าห้องไปด้วยความข้องใจไม่หาย กายสูงทรุดลงนั่งที่เตียงนุ่มกว้างของเธอ ทั้งยังดึงมือหญิงสาวมานั่งด้วยกันอีกต่างหาก "มีอะไรรึเปล่าคะ" "ทนายผมเพิ่งโทรมาบอก ว่าได้หลักฐานชิ้นสำคัญในคดีของน้องณีแล้ว พรุ่งนี้ผมต้องไปขึ้นศาลเพื่อตัดสินคดีความขั้นสุดท้าย" "แล้วไงคะ" รวยรินเอ่ยถามหน้าตายทั้งที่ไม่กล้าสบตาเขาแม้แต่นิด "ผมอยากให้คุณไปด้วย" "ไปทำไม!" รวยรินเผลอส่งเสียงดังอย่างลืมตัวคล้ายคนมีความผิด ก่อนจะรีบกลบเกลื่อน "คือ...คือรินหมายถึงว่า จะให้รินไปทำไมคะ" "ไปในฐานะภรรยา

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD