แค้นที่ 25
กลับก่อนนะ
"กลับไปเลยนะไอ้หมาแก่ ฉันไม่อยากเห็นหน้าแก เฮ้อ พี่หมอนี่ยังไงนะ ไหนบอกเป็นความลับของเราสองคนไง" ปลายเสียงของหนุ่มเจ้าของห้องบ่นถึงผู้เสมือนเพื่อนปรับทุกข์อย่างไม่ค่อยพอใจนัก
"อย่าไปโทษไอ้หมอเลย"
"ไม่ให้โทษหมอบดินทร์แล้วโทษใคร โทษแกสินะไอ้หมาแก่"
"เจคอบ..."
น้ำเสียงแผ่วเบาราวกับลูกสัตว์ตัวเล็กๆ สีหน้าที่เคยถมึงทึงเสมอกลับอ่อนลงอย่างสำนึกผิด ใบหน้าหล่อเหลาที่ดูซีดเซียวละซูบผอมลงแค่เวลาผ่านไปไม่กี่วันที่ไม่ได้เจอเขา บ่งบอกว่าอีกฝ่ายเครียดและอดหลับอดนอนมาขนาดไหน มือหนาสั่นเทิ้มแสดงบ่งบอกให้รู้ว่าคนตรงหน้า ดีใจแค่ไหนที่หาเขาจนพบ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เจคอบใจอ่อนลงสักนิด ใบหน้าสวยเชิดขึ้นอย่างไม่อยากจะมองหน้าปากก็ตวาดไล่
ถ้าเป็นศิลายามเมื่อก่อนก็คงจะต่อปากต่อคำกลับมาอย่างไม่ลดละ แต่นี่เขาเปลี่ยนไป เปลี่ยน จนเจคอบยังแอบตกใจ
"กลับไปเลยไป๊ เห็นหน้าแกแล้วฉันจะอ้วก"
"เจค
