แค้นที่ 27
แบบนี้ทุกที
"ไง อาหารที่คุณคิดว่าพอกินได้อร่อยไหม นึกถึงวันนั้นเลยเนอะ วันที่คุณเทอาหารให้ฉันกินกับพื้น!!"
เจคอบตวาดลั่นพลางหันไปปัดจนข้าวสวยร้อนๆ กระจายลงพื้นอีกครั้ง แม้ในใจลึกๆ จะรู้สึกไม่ดีเอาอย่างมากกับการกระทำของตัวเอง แต่เพื่อความมุ่งมั่นที่จะทำให้อีกคนเดินจากไปสักที เรื่องแค่นี้ยังน้อยไปเมื่อเทียบกับสิ่งที่ฝ่ายนั้นทำ เด็กหนุ่มฮึบความรู้สึกด้านดีไว้สุดใจแล้วกัดฟันไม่มองหน้าอีกฝ่ายเพื่อไม่ให้ตัวเองโอนอ่อนด้วยความสงสารในใจ
"เดี๋ยวผมไปซื้อมาให้ใหม่นะ"
ใบหน้าของศิลายังคงยิ้มเหมือนเคย แม้ว่ามันจะไม่เท่าเดิมก็ตามคนอายุมากกว่ารู้ว่าตัวเองผิดมากแค่ไหน แต่การที่เจคอบยังคงให้เขาเข้าใกล้เท่านี้ก็นับว่าดีมากแล้วในความรู้สึกของศิ
"เดี๋ยวผมมานะครับ"
สองเท้าย่างสามขุมไปยังประตู ภายในใจกลับยิ่งรู้สึกแย่และรับรู้ได้ถึงแรงความโกรธจากเจคอบ และยิ่งฝ่ายนั้นแสดงออกมามากเท่าไหร่ ศิล
