ซึ่งไม่ต้องเดาก็รู้ว่าอีกฝ่ายดั้นด้นมาถึงที่นี่เพราะเหตุใด คณิสราจะแค้น จะเจ็บใจ แล้วทำไมเขาต้องสนด้วย ในเมื่อหล่อนกล้าบังอาจมาแตะเมียเขาก่อน หล่อนก็ต้องได้รับผลของการกระทำอันน่าบัดซบอย่างสาสม และถ้าครั้งนี้หล่อนยังกล้าเข้ามายุ่งกับเมียเขาอีก เขาจะไม่ปล่อยหล่อนไว้แน่
เช้าวันรุ่งขึ้น ปานระพีก็ได้ยินเสียงหมาเห่าคล้ายประท้วงอะไรสักอย่าง สลับกับเสียงดุๆ ของมหรรณพ ซึ่งดังออกมาจากห้องทำงานที่อยู่ติดกับห้องนอน คราแรกนั้นเธอตั้งใจจะปล่อยผ่าน หากว่าเสียงของทั้งคนและหมาจะไม่ดังขึ้นเรื่อยๆ จนคนที่เพิ่งอาบน้ำแต่งตัวเสร็จอดไม่ได้ที่จะเดินไปดู
“ฉันจะพาเมียฉันไปเที่ยวบ้านพ่อ ส่วนแกเฝ้าบ้าน เข้าใจไหมซีซาร์”
คนที่ยืนกอดอกกางขาอยู่ต่อหน้าหมาที่นั่งสองขาอยู่กับพื้นเอ่ยเสียงเข้มๆ วินาทีถัดมาสุนัขนำทางที่ถูกลดเกรดให้กลายเป็นแค่หมาเฝ้าบ้านก็เปิดปากหอนประท้วง
โง้ววววว!!!
ก่อนจะหุบปาก เมื่อเขาง้างมือกลา
