บทที่ 36
มาเบลผู้ตบหมดไม่สนใคร
"มึงกล้าทำแบบนี้กับกูได้ไงไอ้นาย!"
"พี่มาได้ไงวะ ไหนบอกจะไปทำธุระไง!"
"ถ้ากูไม่มากูจะรู้ไหมว่ามึงกำลังทำระยำอะไรกับกูเอาไว้ กูอุตส่าห์ให้ใจ ให้เงิน ให้ทุกอย่างกับมึง แต่ดูสิ่งที่มึงทำกับกูดิไอ้นาย!"
"ถ้ามึงอยากสมสู่กันก็ตามใจ ส่วนพวกที่มามุงดูก็จำหน้าอีนี่เอาไว้นะ อีเด็กแรดกับไอ้เด็กเปรต ไอ้เหี้ย!"
ฉันเดินชนพวกมันสองคนตรงมาที่ลิฟต์แต่ไม่ไม่ลืมที่จะหันมามอง แล้วหยิบถุงน้ำเต้าหู้ที่ฉันซื้อมาปาใส่หัวพวกมันสองคนจนสภาพดูไม่ได้
โบ๊ะ!
"ไปนอนให้หนอนแดกตายซะ!"
เจ็บว่ะ! อยากจะโทรไปร้องไห้กับพาฝันแต่ป่านนี้มันก็คงเจอปัญหาของมันไม่ต่างกัน ฉันตัดสินใจขับรถมาที่ผับ S.K.Y อีกครั้ง มาถึงฉันก็นั่งดื่มอยู่ด้านล่างเพราะฉันไม่ได้มีสมาชิกเมมเบอร์ที่จะไปนั่งบนชั้น 2
การมาของฉันในวันนี้นอกจากร้องไห้จนเครื่องสำอางเลอะเทอะ ฉันยังเมาด่าทุกคนโดยเฉพาะไอ้น้องนาย ไอ้เด็กเปรต
