บทที่ 15
สั่งสอนเด็กแรด
"เธอพึ่งรู้เหรอว่าฉันโรคจิต อยากลองเล่นอะไรสนุก ๆ ดูไหมล่ะ เธอจะได้รู้ระดับความโรคจิตของฉัน?"
แจ๊ะ~ แจ๊ะ~
"อ๊าาาส์~"
แตก! น้ำแตกกระเด็นเต็มโซฟาไปหมด ขาทั้งสองข้างหมดแรงจนฉันต้องคลานลงจากโซฟาเหมือนหมาข้างทาง
"เป็นไงแค่นี้ก็หมดแรงแล้วเหรอ?"
"ไอ้บ้า! ไอ้โรคจิต"
"ใช่!"
เขาตอบกลับไม่พอ ยังกระชากฉันหันมาจนเจ้าโลกที่ชูชันจ่อเข้าที่หน้าฉัน มันจะทิ่มฉันตาบอดไหม
"ก้มลงไปจัดการมันแล้วฉันจะปล่อยเธอไป"
"พี่มีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน อื๊ออ!!"
เขากดหัวฉันลงไปจนเจ้าโลกหายวับเข้าไปในปากฉัน เท่านั้นยังไม่พอเขายังจับหัวฉันโยกเข้าโยกออก จนขนาดใหญ่ยาวของเขาแทงเข้าไปในคอ
"แค่ก ๆ ๆ นี่พี่จะฆ่าฉันหรือไง!"
"ไม่ตายหรอกน่ะ คนอื่นอมลึกกว่าเธอยังไม่ตายเลย"
"อี๋! ไอ้สกปรก!"
เขาสนใจสิ่งที่ฉันพูดที่ไหน มือยังกดหัวฉันอยู่แบบนั้นจนกระทั่งเขาดึงฉันขึ้นมานั่งคร่อมอยู่บนตัว ความแข็งด
