บทที่ 42
มีเด็กเสียดาย
เช้าวันต่อมาฉันตื่นมาเพราะเสียงหัวเราะของคนในบ้าน จึงลุกจากเตียงแล้วเดินไปอาบน้ำแต่งตัว ลงมาด้านล่างก็เจอพี่สิบทิศกับ
พี่ปฐพีกำลังนั่งคุยกับคุณพ่อคุณแม่ฉัน
พี่ปฐพียิ้มร่าเหมือนทุกครั้ง ส่วนพี่สิบทิศเขาก็ยิ้มกว้างจนฉันใจเต้น น้อยนักที่จะเห็นเขาเป็นแบบนี้ ปกติจะกัดกับฉันทุกที่ทุกวัน
"ทำไมมาแต่เช้าเลยล่ะ"
"พอดีไอ้สิบทิศมันจะไปทำธุระครับ เลยแวะมารับน้องพาฝันเลย"
"งั้นอยู่ทานข้าวกันก่อนนะลูก วันนี้แม่ลงมือเข้าครัวเองเลย"
ลงทุนสุด ๆ เลยคุณแม่ฉัน ฉันตัดสินใจปล่อยให้หนุ่ม ๆ คุยกันไป ส่วนฉันแยกตัวมาช่วยงานในครัว ถึงแม้ว่าฉันจะทำอะไรไม่เป็นเลยก็ตาม
"พาฝันแม่ถามอะไรหน่อยสิ"
"คะ?"
"ลูกคิดไปถึงอนาคตหรือยังว่าหลังจากนี้จะจัดการยังไงต่อ"
"เรื่องสองคนนั้นเหรอคะ"
"ใช่ แม่จะได้ทำตัวถูก พวกเขาดูห่วงลูกนะ เช้ามาก็รีบมารับกลับเลย"
"เรื่องความรักก็ปล่อยให้มันเป็นไปตามธร
