ผ่านไปสามสัปดาห์ ธิติเข้าออกบ้านของปราณชนกได้เหมือนคนคุ้นเคยโดยที่ไม่มีใครขัดขวางแล้ว ในบางครั้งคนในบ้านหากมีธุระต้องทำจะฝากเขาดูแลเด็กๆ ด้วยซ้ำ
“วันนี้ปรางไปลองชุดที่บ้านพี่ได้ไหม” ตะวันถามน้องสามี
“ได้ค่ะ เอาน้องปายไปด้วยได้ไหมพี่” เนื่องจากวันนี้
ทั้งปาริฉัตรและวิศรุตต้องออกไปข้างนอก ปราณชนกจึงอยู่กับลูกเพียงสองคน
“นั่นไงพ่อน้องปายมาแล้ว แบงค์นายดูน้องปายหน่อย
พี่จะให้ปรางไปลองชุดเผื่อต้องแก้อะไร งานจะจัดอีกไม่กี่วันนี้” ตะวันกวักมือเรียกคนที่เพิ่งเดินเข้าบ้านมา ธิติพยักหน้ารับอย่างงงๆ
“ได้ครับ”
“งั้นแจ็คอยู่กับน้าแบงค์ก่อนไหมลูก” ตะวันถามลูกชายที่เดินมาด้วยกัน เด็กชายพยักหน้าทันที
“ครับม่าหม้า ไม่ต้องห่วงแจ็คนะ แจ็คโตแล้ว”
“งั้นปรางฝากดูน้องปายกับแจ็คด้วยนะคะพี่แบงค์ เด็กๆ เพิ่งกินมื้อกลางวันกันไปสักพักค่ะ ส่วนของว่างมีเป็นขนมปังปรางเตรียมให้แล้วในครัว”
“ครับ พี่ดูเด็กๆ
