บทที่ 12 กว่าจะได้นอนก็เช้าแล้ว ❤️‍🔥

1509 Words

เสียงสัตว์ป่าดังแว่วแผ่วเบาเป็นจังหวะยามเช้า เคล้ากับเสียงนกหลากชนิดที่ขับขานรับแสงแรกของวัน ราวกับทั้งหุบเขากำลังตื่นขึ้นพร้อมกัน แสงแดดอ่อนสาดผ่านผ้าม่านผืนบาง เข้ามาแตะผิวไม้สักจนเกิดเงาทาบไล้เป็นริ้วงาม เสือรู้สึกตัวตื่น แต่ยังปล่อยร่างจมอยู่กับความอุ่นบนที่นอนอีกครู่หนึ่ง มือหนาคลำไปข้างกายโดยสัญชาตญาณ ทว่ากลับพบเพียงความว่างเปล่า ความรู้สึกบางอย่างกระตุกให้เขาลืมตาขึ้นทันที ภาพแรกที่เห็นคือเตียงที่ยังคงร่องรอยของค่ำคืนที่ผ่านมา ผ้าปูยับย่น กลิ่นกายอ่อนจางยังหลงเหลือ แต่ร่างของน้ำค้างกลับไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว บนโต๊ะข้างเตียงมีถุงยางกล่องถุงยางสองกล่อง ในถังขยะไม้ยังมีถุงยางใช้แล้วทิ้งเรียงซ้อนอยู่ในนั้น เขาเหลือบมองเพียงแวบเดียว ก่อนจะขมวดคิ้วอย่างแปลกใจ ปกติเขาไม่เคยนอนกับผู้หญิงคนไหนมากกว่าสองครั้ง ความเบื่อง่ายทำให้คืนหนึ่งไม่ควรยืดยาว แต่ค่ำคืนที่ผ่านมาแตกต่างออกไป เขาไม่รู้สึกโหยห

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD