EP 22 - ไม่รู้จริงๆหรอว่าคิดยังไง

หลังจากกลับมาถึงห้อง อลิซก็นอนนิ่งเงียบอยู่บนเตียง ความเครียดเริ่มถาโถมเข้ามาจนทำให้รู้สึกอึดอัด เธอสับสนกับทุกสิ่งทุกอย่างที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้ แกร๊ก.. เสียงเปิดประตูห้องดังขึ้น ทำให้คนที่นอนนิ่งไม่ไหวติงได้สติขึ้นมา ก่อนจะหันไปมองร่างใหญ่ที่ยืนจ้องเขม็งอยู่หน้าประตู “ออกมากินข้าว ฉันทำกับข้าวไว้ให้แล้ว” ”อื้ม กินก่อนเลย ยังไม่หิว” อลิซพูดก่อนจะโน้มตัวลงนอนบนเตียงอีกครั้ง คนตัวเล็กรู้สึกเหนื่อยและเพลียกับสิ่งที่เจอ แค่อยากนอนพักผ่อนเงียบๆและหลีกเลี่ยงการพูดคุยกับคนร่างสูง ขณะที่กำลังหลับตาลงนอน เธอกลับไม่รู้สึกตัวว่าฮาชิกำลังเดินตรงเข้ามาหาอย่างสงสัย มือหนายื่นมาแตะบนหน้าผากอย่างแผ่วเบา แต่ไม่ได้รู้สึกถึงความร้อนบนหลังมือเลยสักนิด แสดงว่าเธอสบายดีหรือเพียงแค่อยากหลบหน้ากันเฉยๆ “ตัวก็ไม่เห็นร้อนนี่ ทำไมถึงไม่ยอมลุกไปกินข้าว” “นี่นาย!! ทำไมชอบทำอะไรตามใจตัวเองตลอดเลย ฉันขออยู่เงีย