EP.39
จนกระทั่งปากอิ่มบวมเจ่อเขาจึงยอมถอนจุมพิตเถื่อนออกไป และจ้องหน้าหล่อนเขม็ง
เขาโกรธอะไรเหรอ...
หล่อนพูดอะไรไปกัน...?
“อย่าพูดบ้าๆ แบบนี้อีก จำเอาไว้”
หล่อนที่หน้าแดงระเรื่อมองเขาอย่างไม่เข้าใจ
“นาง... พูดอะไรผิดเหรอคะ”
“ยัดเยียดฉันให้กับไลลาทำไม”
“ก็... นางอยากให้คุณกับคุณไลลาสมหวังนี่คะ”
ชาร์ลีอยากจะบีบลำคอขาวๆ ให้หักสองท่อนคามือนัก ผู้หญิงบ้า
“เธอก็รู้ว่าท่านแม่ไม่ยอม ดังนั้นทุกอย่างระหว่างฉันกับไลลามันจบลงแล้ว”
“แต่... นางอยากให้คุณมีความสุข นางไม่อยากให้คุณต้องทุกข์ทรมาน นางก็เลยช่วยคิดหาทางออก”
“ระยำ! เลิกยุ่งกับเรื่องส่วนตัวของฉันทีเถอะ”
“นาง...” หล่อนถูกดุด้วยความเกรี้ยวกราดก็ตกใจเสียใจและร้องไห้สะอึกสะอื้นออกมา
ชาร์ลียิ่งเห็นก็ยิ่งหงุดหงิด เขาเอานิ้วบีบปลายคางมนเอาไว้แรงๆ
“ผู้หญิงอย่างเธอจะช่วยอะไรฉันได้ เธอไม่มีทางทำให้ปัญหาของฉันคลายได้หรอก สิ่งเดียวที่เ
