“ทำได้ดี”

ห้องผ่าตัด… เสียง ตื้ด…ตื้อ…ตื้ด… ของเครื่องมอนิเตอร์ดังสม่ำเสมอไปทั่วห้อง แสงไฟผ่าตัดสีขาวจ้าส่องลงมาที่เตียงกลางห้อง ขณะที่พยาบาลกำลังรีบจัดเตรียมเครื่องมืออย่างคล่องแคล่ว ประตูห้องผ่าตัดเลื่อนเปิดออก ร่างสูงของหมอธาดาก้าวเข้ามาก่อนใคร สีหน้าเรียบนิ่งแต่แฝงความเร่งรีบอย่างเห็นได้ชัด พยาบาลรีบเข้าไปช่วยสวมชุดผ่าตัดสีฟ้าให้ตามขั้นตอน มือของเขายกขึ้นให้สอดเข้าแขนเสื้ออย่างเคยชิน “แล้วหมอวิสัญญีแพทย์อยู่ไหน ทำไมยังไม่มา” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถามสั้น ๆ ขณะสายตายังจับจ้องเตียงผ่าตัด “กำลังตามมาค่ะหมอ” พยาบาลตอบพลางติดเชือกผูกชุดให้แน่น ธาดาพยักหน้ารับเพียงเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปยืนประจำตำแหน่งด้านข้างเตียง มือสวมถุงมือปลอดเชื้อถูกยกขึ้นรออย่างอดทน “แล้วนักศึกษาแพทย์มีนายู่ไหน” คำถามนั้นดังขึ้นท่ามกลางเสียงเครื่องมือที่ยังคงเคลื่อนไหว ยังไม่ทันที่ใครจะตอบ ประตูห้องผ่าตัดก็เลื่อนเปิดออกอีกครั