“หิวหนู”

ตกเย็น… ทันทีที่มีนาเปิดประตูเข้าห้อง เธอก็เดินตรงเข้ามาด้านในก่อนจะวางของที่ถือมาทั้งวัน ทั้งตุ๊กตา ดอกไม้ และของขวัญมากมาย ลงบนโซฟาอย่างแทบไม่สนใจจัดให้เรียบร้อย ยังไม่ทันได้นั่งพัก เธอก็หันกลับไปหาธาดาทันที สีหน้าจริงจังปนสงสัย “พี่หมอไปพาแม่หนูมางานได้ไง แล้วไปคุยกันตั้งแต่ตอนไหน” คำถามถูกยิงออกมาแบบไม่พักหายใจ ธาดาที่ยืนพิงอยู่ใกล้ ๆ หลุดยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะตอบสั้น ๆ แบบกวน ๆ “ความลับ!” “อะไรอ่ะ” มีนาขมวดคิ้วทันที “ทำไมทำตัวแบบนี้” ธาดาหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ “เอ้า มันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ เอาไว้ว่าง ๆ เดี๋ยวพี่จะเล่าให้ฟัง” มีนายังมองเขาอย่างไม่เชื่อเต็มที่ “จริงนะ” “ค้าบบบ…” เขาลากเสียงยาวอย่างเอาใจ ก่อนจะอ้าแขนออกเล็กน้อย “ไหน มาให้พี่กอดหน่อยสิ เด็กน้อยของพี่เรียนจบแล้ว” มีนาทำหน้ามุ่ยใส่เล็กน้อยเหมือนยังงอนอยู่ แต่สุดท้ายก็เดินเข้าไปหาเขาอยู่ดี ธาดารวบตัว