“เลิกเรียนยัง”

ณ มหาวิทยาลัย… “มีนาาาาา..!” เสียงสดใสของขนมดังขึ้นทันทีที่เธอเดินเข้ามาใกล้โต๊ะตัวเดิมในมุมเงียบของคณะ บนโต๊ะนั้น มีนากำลังก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือเล่มหนาอยู่ หนังสือแพทย์ปกแข็งถูกเปิดค้างไว้กลางหน้า ตัวอักษรเล็ก ๆ เรียงเต็มไปทั้งหน้า เธอนั่งหลังตรงอย่างตั้งใจ นิ้วเรียวค่อย ๆ ไล่ไปตามบรรทัดของตัวอักษรทีละบรรทัด เหมือนกำลังจดจำเนื้อหาทุกคำอย่างละเอียด แม้จะได้ยินเสียงเรียกของเพื่อน แต่มีนาก็ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองเลยสักนิด สายตาของเธอยังคงจดจ่ออยู่กับตัวหนังสือตรงหน้า ราวกับโลกทั้งใบตอนนี้มีเพียงเนื้อหาในตำราแพทย์เล่มนั้นเท่านั้น ขนมที่ยืนอยู่ข้างโต๊ะมองภาพนั้นก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ อย่างคนที่ชินกับพฤติกรรมของเพื่อนตัวเอง “นี่กลับมาเป็นมีนาหนอนหนังสืออีกแล้วเหรอ” เธอบ่นพลางลากเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามออกแล้วนั่งลงตรงหน้ามีนา แต่คนที่ถูกพูดถึงกลับยังคงไม่เงยหน้าขึ้นมาเลย สายตาของมีนายังคงจับจ